Selectieve verontwaardiging, dubbele moraal of gewoon hypocriet? Zeg het maar.

Laten we één ding vooropstellen; als je Thierry Baudet met de dood bedreigt ben je een kutlul. Of dat nou omfloerst is en/of niet helemaal zo bedoelt doet er niet toe, je bent een kutlul. Ik hoop dat het OM achter je aangaat en al je contacten onder een vergrootglas legt en indien nodig je kapotprocedeert. Ik wil daar geen enkel misverstand over laten bestaan.

Tegenover bovenstaande wil ik wel stellen dat de verontwaardiging nogal selectief is. Waar was de woede toen bijvoorbeeld Sylvana Simons en Alexander Pechtold bedreigd werden? In elk geval niet zo alomtegenwoordig.

Waarom waren figuren als Martin Bosma en Leon de Winter niet woedend in het geval van die bedreigingen? In het geval De Winter lijkt de boosheid zelfs een vorm van wensdenken. Over Urk hoorden we hem niet.

Ik benadruk het nog maar een keer; als je bedreigt ben je een kutlul. Compensatie voor dat je denkt aan de goede kant van de geschiedenis te staan bestaat niet. Als je denkt van wel heb je geen probleem met het leven dat Geert Wilders al jaren leidt. Als je denkt van wel vindt je het normaal dat je anti-Zwarte-Piet-activisten mag bedreigen op social media.

Desondanks constateer ik dat er met twee maten gemeten wordt. De Telegraaf maakt zich wel boos over de bedreiging van Baudet maar hoorden we eerder niet. Rechtse blogs als Opiniez en De Dagelijkse Standaard vinden dat je zij die in dezelfde demonstratie lopen mag framen, maar de woorden van Breivik en Tarrant -dezelfde woorden als die van Wilders en Baudet- niet mag benoemen.

Het is niet zo ingewikkeld; Elke vorm van bedreigen moet je verwerpen en bestrijden. Als je de eerlijke vergelijking niet aandurft moet je jezelf de vraag boven aan dit stukje stellen. Of wil je ook een kutlul zijn?

Woutel

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.