De onnozele liefde voor vuurwerk

Nederland is een van de weinige landen ter wereld waar particulieren relatief zwaar vuurwerk af mogen steken. Ondanks alle bezwaren op het gebied van letsel, volksgezondheid en milieuvervuiling heeft nog steeds een groot aantal Nederlanders weinig moeite met deze vrij jonge traditie. Dit tegen alle logica in.

Sinds de jaren zestig heeft het zelf afsteken van vuurwerk tijdens Oud en Nieuw een grote vlucht genomen. Het is natuurlijk overduidelijk dat al dat geknal de feestvreugde verhoogt maar het afsteken van vuurwerk brengt een hoop ernstige nadelen met zich mee. En we moeten ons serieus afvragen of die wel opwegen tegen de feestelijkheid van vuurwerk.

Vuurwerk is jaarlijks de oorzaak van duizenden letselslachtoffers, met regelmaat vallen er doden. Het veroorzaakt angst en trauma’s bij mens en dier. Vuurwerk is ongezond en slecht voor het milieu. Jaarlijks zijn er duizenden branden dankzij vuurwerk en de schade loopt in de miljoenen. Je moet je ernstig afvragen of dat het waard is. In landen waar vuurwerk verboden is zijn deze statistieken ondenkbaar.

De jaarlijkse discussie over vuurwerk is ernstig vertroebeld door oneigenlijke argumenten. Zo wordt er een beroep gedaan op ‘traditie’. Ten eerste is het niet zo’n oude traditie, en ten tweede zijn tradities dynamisch en open voor verandering zoals blijkt uit zoveel tradities die er nu heel anders uit zien dan enkele decennia geleden. Andere tradities zijn nog jonger of juist verdwenen.

Vaak wordt als argument gebruikt dat ondeugden het leven leuker maken. En dat is wat mij betreft waar, we eten weleens ongezond, we drinken en gaan naar festivals. Allemaal zaken die ongezond zijn of slecht voor je geestelijk gestel of het milieu. Het grote verschil met vuurwerkoverlast is dat de maatschappelijke schade in korte tijd wel érg groot is en niet erg privé. Staat dat wel in verhouding tot het plezier dat vuurwerk oplevert?

Een ander argument luidt dat een vuurwerkverbod niet erg liberaal is, een beperking van je persoonlijke vrijheid. Een liberaal grondbeginsel is dat mijn vrijheid ophoudt waar die van jou aangetast wordt. Dat lijkt in het geval van vuurwerkoverlast ook van toepassing. Op allerlei gebieden zijn we het er wel over eens dat we grenzen stellen. Denk aan alcohol in het verkeer of openbaar wapenbezit.

De verbetenheid waarmee vuurwerkliefhebbers hun standpunt verdedigen doet dan ook denken aan hoe fanatieke Amerikanen denken over wapenbezit. Ondanks dat alle feiten je gelijk weerspreken houdt je heilig vast aan je eigen gelijk. Toch lijkt het erop dat er steeds minder draagvlak is voor particulier vuurwerk. Steeds meer gemeenten organiseren shows en en wijzen vuurwerkvrije zones aan. Het zou goed kunnen dat wij het einde van vuurwerk in Nederland nog meemaken.

Tot die tijd een SIRE-slogan uit de oude doos: Je bent een rund als je met vuurwerk stunt!

Gelukkig Nieuwjaar!

Woutel

One Reply to “De onnozele liefde voor vuurwerk”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.